Een persoonlijk credo in deze sprankel:
Ik ben vergeten dat ik deel uitmaak van een groter geheel, een heilig plan en dat daarmee alles heilig is en ik als mens dus ook.
Ooit heb ik aangenomen dat ik een eigen plek heb, gescheiden van de ander, de dieren, planten en kristallen. En daarmee dat er dus onderscheid is tussen alles en iedereen.
Vooral mij als mens ben ik erboven gaan staan en ben ik elkaar en alles gaan onderdrukken. Uiteindelijk ben ik gaan geloven dat ik daardoor veilig en heilig ben. De angst me te verbinden met een dier, plant, kristal en ook de mede mens is groot. Onbekendheid ermee en daarmee is er verloren gegaan met wie ik ben en hoe heilig ik bent. De angst dat ik niet meer weet wie ik ben als ik deel uitmaakt van alles, in eenheid bent!
Ik ben deel van alles dus ook deel van de planten, dieren en kristallen. Door me af te scheiden wordt het onveilig en door de dualiteit en angst die ik creëer en die er om me heen gecreëerd wordt, ga ik me waardeloos voelen. Het idee heb, dat ik er niet bij hoort en dat er niet van me gehouden wordt op een manier die goed voor mij is.
Als ik dit besef kan ik steeds opnieuw kiezen om deel te zijn van alles, te leren vertrouwen op een nieuw bewustzijn, een nieuwe wereld die altijd al bestaan heeft.
Mezelf zien als heilig en deel van het geheel maakt dat het leven rijker wordt. Ik hoef dan niet meer te vechten te strijden voor mijn waarden, erbij te horen of geliefd te zijn want alles is gelijk in licht, liefde en vrede. Ik met mijn eigen talenten en kwaliteiten. Met een eigen kleuring in het lichtbolletje van great spirit wat iedereen in zich heeft. Great spirit is alles wat leeft dus ook de planten, kristallen en de dieren. In alles en iedereen dus en ik ben daar onderdeel van. Gelijkwaardig, onderdeel van het grote heilige geheel. Ik ben heilig net zoals al het andere. Dat geeft ontspanning, rust en maakt dat ik helderder, bewuster, steviger, in overvloed leeft. Een rijker leven heb als ik mezelf toesta onderdeel te zijn van alles. Eenheid te durven ervaren. Te erkennen dat alles licht, liefde en vrede is.
Hiermee ben ik tevens verantwoordelijk geworden voor het leven hier op aarde en daarmee verantwoordlijk voor het ‘verval’ wat ik als mens veroorzaak en ook voor de afscheiding die ik hiermee in stand gehoud. En ik kan deze verantwoordelijkheid op mijn eigen manier nemen. Het begint met kiezen en bewustwording dat ik een ben, onderdeel ben van een heilig geheel!
Hoe zie jij jezelf in dit grote geheel?